Поиск

Авторизация



Опрос

Оцените мой сайт
 
Бас бет Шығармалар Проза АТҚАН ТАҢЛАРҒА ИСЕНЕМЕН...

АТҚАН ТАҢЛАРҒА ИСЕНЕМЕН...

(Новелла)

Минекей, сиз айтың? Өмирде ҳәр бир инсан, мейли ол қыз болсын, жигит болсын муҳаббат туйҒысын басынан өткереди.

Усындай муҳаббат туйҒысын Жамила Гайлиева да басынан өткерди. Ўақыялардың ҳәммесин сизлерге Жамиланың тилинен баян етпекшимен:

—Аўылым өзиме жүдә сулыў, кишкене болса да еркин нәпес алып, өзимди жеңил сеземен. Аўыл турмысы жүдә қурамалы. Көплеп қызықлы ўақыялар болып турар, олардың гей бирлери аўылҒа даңҒара болса, гей биреўлери жүреклерде мәңгиге сыр болып қалады.

Ҳәммеси сол аўылымдаҒы мектептиң 9-класында оқып жүргеннен басланды. Күнделикли оқыўҒа барып-келип жүрген оқыўшыман. Мектепте бир-биримизди қуўысып, класста жуўырып-жортқанларымыз, устазларымыздың жанын жаҒып, сабақ өтиўлери—булардың ҳәммеси өмиримиздеги тәкирарланбас ҳәдийсе есапланатуҒын еди.

Бир сапары сабақ пайытында класымызҒа директор орынбасары Гүлсара Байниязова сулыўшықтан келген, сары сынлы бир бала менен кирип келди:

—Сәлем, оқыўшылар! КласыңызҒа және бир оқыўшы (және бир дегениниң мәниси өткен ҳәпте қоңсы аўылдан көшип келген Мийригүл деген қызды класымызҒа әкелген еди) келди.

Арадан күнлер өтти...

Баҳадыр (тазадан келген баланың исми) басқалардан айрықша оқыўы менен ажыралып турар, қолына саат таҒып, тез-тез сөйлеп, басқаларды күлдирип жүрер еди. Сол пазыйлети болса керек, мендеги оҒан деген муҳаббатты оятқан. Ол мени өзине ерксиз тартар еди. Қай жерде көрсем де оннан көзимди үзе алмас едим. Гә үйде, гә оқыўда болайын ой-пикирим тек Баҳадырда болатуҒын болып қалды.

Бир күни достым Айсара:

—Жамила, бүгин Мийригүлдиң туўылҒан күни,—деп қалды. ТуўылҒан күнге барсам да, ол жерде Баҳадырды көрип, қуўанып қоя бердим.

Усы туўылҒан күннен баслап оның менен жақыннан танысып, жүре басладық. Ҳәр күни айҒа телмирисип, жулдызларҒа күлип баққан ўақытларымыз, мениң өмиримде әжайып ҳәдийсе есапланар еди. Қайда барсақ та бирге қол усласып барар едик. Екеўимиздиң де көкирекке түйген бир талай әрманларымыз бар еди. Мектепти де питкердик. Жоқары оқыў орнына бирге ҳүжжет тапсырдық. Биринши жылы екеўимиз де кире алмадық. Келеси жылы мен оқыўҒа кирдим, ал, ол таҒы кире алмады. Сонда да ол мени көриў ушын аўылдан қалаҒа изимнен келип турады.

Бираз ўақыттан соң бизлер пахтаҒа кеттик. Кейин пахтадан келип оны көрдим. Солай етип бизлер 2-курсқа шекем ушырасып жүрдик. 2-курс ўақтымда ушырасқанда Баҳадыр маҒан:

—Сен жүдә өзгергенсең, оқыўҒа кирип, бизди менсинбейтуҒын болдың,—деди.

Бирақ менде ондай өзгерис болҒан емес. Тек Ғана сабақ пайытында сорап келгенине ашыўым келер еди. Сонда да мен оны жанымнан артық жақсы көрер едим. Усы ушырасыўдан кейин қайтып ушыраспадық. Гейде қумсап, жылап алар едим...

3-курсқа да өттим. Оқып жүрип бизлердиң ушырасып, танысып кетиўимизге себепши болҒан Мийригүл достымды ушыратып қалдым. Көптен көриспегели узақ ўақыт сөйлестик. Ол бир гәпинде Баҳадырдың басқа қызҒа үйленип, Нөкиске көшип келгенин айтты. Мен бул хабарды еситип, исенеримди яки исенбеслигимди билмей, лал болып қалдым. Себеби, мен ол ушын жанымды да бериўге таяр едим-Ғо...

Үйге келип ҳеш нәрсеге қарамай жылап-еңиреп уйқылап қалыппан. Уйқымда түс көрдим: Баҳадыр екеўимиз лалазарда қол усласып, бир-биримизди қуўысып жүриппиз.

Бул түс...

Оңымда болса ол мени таслап кетти. «Нашардың бир шыраҒы жанбаса, бир шыраҒы жанады» дегениндей өмирде өз орнымды табыўымды, мени ҳүрметлейтуҒын инсан менен бахытлы өмир кешириўиме, алдында үлкен ислер күтип турҒанлыҒын сеземен.

Атқан таңларҒа исенемен...

«Бүгин биз демократиялық процесслерди тереңлестириў, халықтың сиясий белсиндилигин арттырыў, пуқаралардың мәмлекетимиздиң сиясий ҳәм жәмийетлик турмысындағы әмелий қатнасы ҳаққында сөз етер екенбиз, әлбетте, мәлимлеме алыў еркинлигин тәмийинлемей, ғалаба хабар қуралларын адамлар өзиниң пикир ҳәм идеяларын, жүз берип атырған ўақыяларға өзлериниң мүнәсибетин ҳәм позициясын еркин билдиретуғын минберге ерисип болмайтуғынын жақсы билемиз.

Бәршеге мәлим, пуқаралардың мәлимлеме тараўындағы ҳуқық ҳәм еркинликлерин тәмийинлеў мәселеси инсанның мәлимлеме алыў, мәлимлемени ҳәм өзиниң жеке пикирин тарқатыў ҳуқықы ҳәм еркинлигин өзине жәмлеген болып, бул Өзбекстанда демократиялық жәмийет тийкарларын қурыўдың әҳмийетли шәрти, керек болса, тырнағы болып есапланады».

Ислам Кәримов

 

Архив

2017
Декабрь
ПнВтСрЧтПтСбВс
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031